Artikelindex

1ste Zondag van de veertigdagen tijd.

We begonnen deze 40-dagentijd verleden woensdag met de oplegging van de gewijde asse. Een symbool om ons te wijzen op ons aardse leven, kortstondig in tijd maar met een eeuwigheidswaarde.
Asdag is het begin van de sterke periode in het liturgisch jaar. 40 Dagen om ons voor te bereiden op het grote feest van Jezus’verrijzenis, voorafgegaan door het meeleven met Zijn veroordeling, Zijn kruisweg, Zijn dood.
de vasten is geen uitvinding van het instituut kerk. Reeds in de jaren stillekens, in het O.T. schreef Tobit: “Wat jij niet wilt dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet. Deel je brood met de hongerige en je kleren met de naakte. Besteed al wat je overhebt zonder te aarzelen aan aalmoezen. Prijs onder alle omstandigheden de Heer uw God en vraag hem dat je altijd de rechte weg mag bewandelen!”
3 aanbevelingen: aalmoezen, gebed en vasten.
Dan treed Jezus onze geschiedenis binnen; en voor Hij zijn openbaar leven begint vast Hij 40 dagen in de woestijn. In het evangelie van vandaag hoorden jullie terug het verhaal van de bekoringen:
- Stenen die in brood konden veranderen
- De macht om alles te bezitten
- En God die men op de proef stelt.
Nu schrijven we 2011. De vraag van de Kerk blijft onveranderd.
We worden aangemoedigd om:
meer te bidden (gebedskaartje) liefst in de stilte van je eigen huis of hart
ons te durven onthechten aan de luxe waarin we leven ieder kan die soberheid zelf invullen naar eigen keuze.
Een 3de accent: aalmoezen geven. Dit kadert dan in het project van Broederlijk delen.
Een mooi visueel symbool werd ons aangereikt : de AGASEKE. Het is de mand die vrouwen meedragen op het hoofd, ge ziet ze bij de inheemse bevolking van Burundi, Oeganda, Rwanda.
In die mand nemen vrouwen geschenken mee als ze ergens op bezoek gaan: op het einde van het bezoek krijgen ze dikwijls geschenken mee nar huis.
Het doet ons nadenken over de vraag: welke geschenken hebben wij van het leven gekregen? Wat doen we ermee? De agaseke zal heel de vasten het symbool zijn van onze solidariteit met Rwanda.
In de loop van de vasten zullen twee mensen komen getuigen over hun werk in Rwanda: zij ijveren met hart en ziel om het sterftecijfer bij moeder en kind drastisch te doen dalen.
Een 2de symbool is onze wegwijzer – richting Jezus.
Iedere week worden jullie door een werkwoord attent gemaakt op een specifieke levenshouding.
1ste week: KIEZEN, bijna iedere dag moeten we kiezen tussen het goede doen of het nalaten?
2de week: DURVEN, het vraagt dikwijls moed om op te staan en op weg te gaan.
Zo zal iedere week een nieuwe wegwijzer ons op weg helpen.
Als we deze 40 dagen met onze goede wil samen op weg gaan naar Pasen laten we het dan doen met grote liefde zoals ik bij Paulo Coelho las:
de grote vraag van de mens moet niet zijn :” Hoe heb ik geleefd”? Maar “Hoe heb ik liefgehad?”
De finale toetssteen van al ons zoeken is de liefde.
Van belang is niet wat we hebben gedaan, noch wat we hebben geloofd, noch wat we hebben bereikt.
Maar hoe we onze naaste hebben liefgehad.
Ik wens u allen een genadevolle vastentijd. Amen.


Paula van den Eynde