Artikelindex

 

 

 

Doop van de Heer  en gerechtigheid - 12 januari 2014


Vandaag zijn we aan het einde van de Kerstkring in de liturgische kalender. In het evangelie krijgen we het relaas van het  doopsel van Jezus, hetgeen meteen ook de aanvang van Zijn openbaar leven inluidt, Hij treedt vanuit de schaduw in het licht.
Bij Johannnes de Doper vormt de doop een éénmalig ritueel dat aanmaant tot een bekering, tot een ander leven. Hij doopt met water en boetvaardigheid. Jezus gaat nederig en in volle solidariteit met de gewone mens in de rij staan om gedoopt te worden. Hij daalt letterlijk in de Jordaan af om na de onderdompeling weer op te stijgen, als het ware weder geboren te worden. Nadien gaat Jezus ook dopen met geest en vuur, en wordt het doopsel verheven tot een sacrament. Typisch aan een sacrament is dat je jezelf dit sacrament niet kunt toedienen. Je bent afhankelijk van je medemens, je erkent mens te zijn in relatie met de ander, dit vereist nederigheid.
Als we dit korte evangelie van vier verzen iets dieper analyseren, dan kan dit op drie manieren geïnterpreteerd worden: het is zowel een openbaringsverhaal, een zendingsverhaal maar ook een opdrachtsverhaal.
Allereerst een openbaringsverhaal: er komt de openbaring dat Jezus Gods zoon is, de duif verwijst naar het scheppingsverhaal: een nieuwe schepping vangt aan. Tevens is er de symboliek van de drie-eenheid: God, Zoon en Geest.
Daarnaast kunnen we dit evangelie lezen als een zendingsverhaal. In de nieuwe bijbelvertaling zijn de eerste woorden van Jezus “Gods gerechtigheid vervullen” , deze uitspraak vat eigenlijk zijn gehele zending samenvat. Volgens de bijbelse betekenis is gerechtigheid de overtreffende trap van rechtvaardigheid. Dit gaat verder dan wat de wet ons voorschrijft. In mensentaal vertaald: geen haat dragen tegen je medemens, waarachtig zijn in woord en daad.
Tenslotte kan dit evangelie ook begrepen worden als een opdrachtverhaal. Wat verlangt God van ons als christen? Door het doopsel sluiten we ons aan bij de christen- gemeenschap, en willen we Jezus’ programma proberen in de praktijk toe te passen. Vandaag kunnen we zeggen dat onze paus Franciscus ons mede deze weg toont. Hij wil terug een Kerk die er is voor iedereen, een nederige kerk, een Kerk van liefde en vrede. Geen rijke, geen machtige Kerk wel een Kerk die er ook is voor de armen. Geen Kerk die veroordeelt maar een Kerk die aandacht heeft voor iedereen. Een Kerk die machtsmisbruik, corruptie, onrecht, geweld en uitbuiting afwijst. Kortom een Kerk die gerechtigheid centraal stelt. Ook wij kunnen in navolging van Jezus mensen weer oprichten, hun menswaardigheid terug geven.
Graag wil ik naar jaarlijkse gewoonte in de eerste weken van het nieuwe jaar kort even terugblikken naar het voorbije parochiale werkjaar en wat 2014 voor ons in petto heeft.
In een jaar gebeurt zoveel op parochiaal vlak dat het in dit beperkte tijdskader onmogelijk is alles en iedereen te vermelden die meewerkt om deze parochie tot een levendige parochie te maken, ik beperk me daarom toch enkele specifieke punten.
Naast enkele avondbijeenkomsten rondom de visietekst van onze bisschop waren er drie vormingssessies met Bart De Paepe onder de titel ‘Welkom in de mis’. In onze kerk waren er vorig jaar onder meer concerten van François Glorieux en van het Utrechts Byzantijns koor, een tentoonstelling van iconen, maar evengoed de inzameling van klederen voor Syrïe. Het Sint Pauluskoor kleurde naast onze plaatselijke vieringen ook enkele malen vieringen in plaatselijke zorginstellingen. Op materieel vlak was er de aanschaf van groene misgewaden, is er voorzien in de mogelijkheid om een rolstoel te gebruiken in de kerk, de automatisering van de klok bij het pastorietje is een feit, de kerkfabriek financierde werken aan ramen, verwarming en buitenschilderwerk. Naast  enkele culinaire evenementen van Splash en de kaas- en wijnavond voor Spitak  waren er ook de geslaagde Sint Paulusfeesten nieuwe stijl. In persoonlijke sfeer was er het afscheid van onze medepastoor Wilfried Jacobs en de dankviering voor Paula. Tevens mochten we in diverse werkgroepen en koren enkele nieuwe leden verwelkomen.
Wat dit jaar betreft. Onze federatie Malle-Zoersel werd gevraagd om mee te werken in 2014 en volgende aan het pilootproject rondom het opzetten van een pastorale eenheid. Concreet betekent dit dat we langzamerhand met de omliggende parochies op diverse vlakken zullen evalueren in welke domeinen, parochiale werkgroepen kan samengewerkt worden. Inderdaad we kunnen niet voorbij aan de realiteit: onze pastores worden schaars, ook bij onze eigen werkgroepen blijft een reële nood aan verjonging  en een behoefte aan verbreding. Daarom menen we dat vanuit rationeel standpunt mekaar nog meer de hand moeten reiken en creatieve oplossingen bedenken om in deze tijd een antwoord te blijven geven aan de diverse noden in parochiaal verband. Wij zullen jullie op de hoogte houden rondom dit initiatief en nodigen hen die zich aangesproken voelen om de parochiale werking te ondersteunen, te versterken extra op om contact te leggen met iemand van het parochieteam of een specifieke werkgroep.
Graag wil ik afsluiten met dezelfde zin als vorig jaar: we zijn overtuigd dat onze Sint Paulus parochie zal slagen in de geest en het enthousiasme van haar oprichters voldoende geestdrift los te weken en om ook in de toekomst een levende parochiekern met behoud van haar eigenheid te zijn maar dit solidair binnen de op te zetten pastorale eenheid. Daarnaast vanuit deze sterktes openstaan om onze ervaring te delen, en voor sommige taken bewust beroep te doen op de beschikbare kennis en kunde van de bredere pastorale eenheden.

 

Rik Wyffels