Artikelindex

 

 

Zondag 25 door het Jaar  - 20 september 2015 - Waar hebben jullie onderweg over getwist?

 

 

Waar hebben jullie onderweg over getwist?”. Betrapt als schooljongens staan de leerlingen er wat beteuterd bij.Want er was geen reden om fier te  zijn over wat er onderweg gebeurd was. En nu de baas blijkbaar gehoord of vermoed heeft waar het over gegaan was...
Het kan best een gesprek geweest zijn met nogal wat animo en allicht waren de decibels wat hoger opgelopen door de opwinding.
Wat een contrast met wat er aan  voorafgegaan  was! In de intimiteit van de kleine groep leerlingen was Jezus begonnen met hen voor te bereiden op wat hun te wachten stond Er was duidelijk een  spanning tussen hun dromen en wat Jezus zag als zijn onontkoombare opdracht: overgeleverd worden, ter dood gebracht.  
Hebben zij na al die weken en maanden dat zij samen met Jezus opgetrokken zijn nog altijd niet begrepen hoe Jezus de dingen ziet? Zo zijn dan  wij geneigd te denken. En wat kwamen de leerlingen er kleintjes uit toen Jezus zijn toevlucht nam tot wat wij een beetje oneerbiedig zouden kunnen noemen: 'de truc met het kind'.
Ja, hadden de leerlingen na al die maanden Jezus nog altijd niet begrepen? Zo verstrikt als ze zijn in hun kleinmenselijke berekeningen.
En waarom hebben wij na 20 eeuwen christendom nog altijd last om er iets van terecht te brengen? Is drang naar macht en prestige niet iets van alle tijden, heel diep in de mens ingebakken?
Economie is belangrijk en levert jobs op. En elke dag worden er gevechten geleverd om de sterkste, de grootste te zijn. Want wie stilstaat, gaat achteruit en verdwijnt van het toneel. Maar wat als het er soms erg genadeloos aan toegaat en de weerslag op de kleine stielman of boer hier of in het Zuiden ervoor moet wijken?
Sport is mooi en kent gezonde wedijver. Een ronde van Frankrijk of een voetbalmatch  brengen spektakel en dramatische momenten. Maar wat als het spelplezier verdrongen wordt en drang maar macht en geld achter de schermen de bovenhand haalt?
En minder in het oog springend: naijver en jaloersheid zijn toch ook niet weg in de betrekkingen van mensen onder elkaar? Wat ellebogenwerk komt soms wel van pas en een voetje dwars zetten is vlug gebeurd, zeker als het onopvallend, kan gebeuren, niet in het volle daglicht.  
Hadden de leerlingen het nog altijd niet begrepen? En zijn wij er ook nog niet mee klaar?
Jezus wijst ons de weg van het kind. Aandacht voor het kind en zelf de eenvoud van het kind bewaren of terugvinden. Dat is een andere weg dan die van de eerste en de grootste te zijn. Dat is de weg van de dienstbaarheid: zich kwetsbaar weten, en soms ook ons onvermogen moeten ervaren. ten dienste staan. Dat gaat niet om uitzonderlijke prestaties, opvallend anders dan gewoon, maar wel: doen wat je vindt dat op dat moment gedaan moet worden; Dat vraagt een open oog, vindingrijkheid, alert zijn, inspelen op wat er op ons afkomt.
Onze samenleving zit vol competitie, de wil om de eerste, de beste  te zijn. Dat is de weg van Jezus  niet: Wie de eerste wil zijn, moet de laatste worden, om zo de beste te  kunnen worden in het dienst bewijzen.
“Wie het kind opneemt in mijn Naam, neemt Mij op”. En wie is dat kind op onze dagen? Is het de  vrouw of de man in de onzichtbare armoede? Of wie er om welke reden ook gediscrimineerd wordt? Of misschien de onbegeleide minderjarige vluchteling uit oorlogsgebied?
Uitdagingen, noden zijn er genoeg vandaag. En soms zijn ze erg onoverzichtelijk: hoe en waar eraan beginnen, hoe er greep op krijgen?
Als de problemen groot en ongrijpbaar zijn, dan zijn er geen eenvoudige oplossingen. 

Alleen eerlijk onszelf bevragen, in het licht van Jezus' boodschap kan ons op weg zetten.

 

 

 

Bert Taeymans