Artikelindex

 

 

Kerstmis  25 december 2015

 

Keizer Augustus wilde dat alle inwoners van het Romeinse Rijk zouden worden geteld. Hij kan dat besluiten, want Hij heeft het voor het zeggen. Zijn tegenspelers in dit verhaal zijn twee eenvoudige lieden die niets in te brengen hebben. Wetten houden niet altijd rekening met de weerslag ervan. En Augustus kon niet voorzien wat er die nacht zou gebeuren.
Want wat er gebeurt valt ook buiten elke verwachting. In de oude geschriften was er wel sprake van een Redder, een koning voor Israël, maar wat er in feite te zien si heeft helemaal geen koninklijke allure: enkel een pasgeboren kind, in doeken gewikkeld.     
En voor wie is de primeur? Niet voor de keizer, niet voor de gezagsdragers, maar voor de kleinen, de herders in het veld. Zij worden plots verrast door een engel in stralend licht.
Licht! Want dit kind zal licht zijn voor de wereld. Met 'licht' is het ook allemaal eens begonnen. Want in den beginne sprak God: “Er moet licht zijn!”. En er was licht. En daarmee kon ook  het verhaal van de mensen  beginnen.
Een lichtende wolk ging ook het Joodse volk vooraf bij de Uittocht. En een lichtende ster wijst ook de wijzen uit het Oosten de weg. En week na week groeide het licht op onze adventskrans. Johannes zal later getuigen:  “Het licht dat ieder mens verlicht kwam in de wereld.”
Een klein kind wordt “Redder” genoemd, “'Verlosser”. Misschien hebben we het daar wat moeilijker mee. Hebben wij wel een Redder, een Verlosser nodig? Ook spijts de besparingen leven wij in een tijd waar vorige generaties zelfs niet van konden dromen. De laatste decennia zijn we er met sprongen op vooruitgegaan. De wetenschap heeft veel dromen dichterbij gebracht: geneeskunde, communicatimedia, elektronica, ruimteverkenning,  satellieten brengen praktische
toepassingen in het dagelijkse leven.    Maar al die verworvenheden hebben ook meegebracht dat we misschien wat te veel op onszelf betrokken zijn  gaan leven. Is de 'selfie' daar geen mooi voorbeeld va? Met een  bijgeleverde stick zodat je jezelf waar en wanneer ook op het voorplan kunt zetten...
Voor we ervan bewust zijn kunnen we ons laten inpalmen door onze smartphone of tablet en onvoldoende open staan voor wat er in de wereld gebeurt. Daar zwaait de sterke werkdruk, competitie en burn out de plak.
Bescheidenheid past als we het stalletje gaan  bezoeken.     
Wie is toch dit kind van de kerstnacht, en wat komt het ons brengen? Wat is zijn betekenis voor de wereld?
Tijdens een interview op de VRT werd aan rector Rik Torfs gevraagd: Goed, je bent gelovig, maar wat betekent de figuur van Jezus dan voor u, naast alle andere godsdiensten? En het antwoord: omdat ik geloof dat God nooit dichter bij de mensen gekomen is dan in Jezus van Nazareth. Dat is de betekenis van de menswording: Hij is ons bestaan komen delen, 'all in', van kind tot volwassene, alle menselijke vreugden en pijnen in begrepen.  En in Hem konden wij Gods spoor herkennen.
Johannes schrijft in zijn eerste brief: “Wat er was van in het begin,  wat wij met eigen ogen gezien en aanschouwd hebben, wat onze handen hebben aangeraakt, dat verkondigen wij”. Dat alles maakt Jezus zo uitzonderlijk. De eerste leerlingen hebben Hem gezien en zijn met Hem opgetrokken in Galilea en daardoor hebben wij ook een  beeld van Hem, Hij heeft ons een menselijk gelaat laten zien. Op die basis kunnen en mogen christenen Hem ook afbeelden, wat in andere godsdiensten niet mag. Dat is ten volle menswording, incarnatie, vleeswording.
Dat maakt dat hij licht is voor de wereld, dat wereldwijd mensen in noodsituatie naar Hem
opkijken. Hij die alles is komen delen, deelt ook in onze vreugde, lijdt mee als als wij pijn hebben. Hij geeft uitzicht waar het leven donker wordt. “Gods menslievendheid is onder ons verschenen”, schreef Paulus aan zijn vriend Titus en Kardinaal Danneels koos het als bisschopsleuze.
“Vrede op aarde aan alle mensen in wie God welbehagen heeft”. Vrede is een geschenk van God, en wij mogen die aanvaarden.
Hij is gekomen,  tweeduizend jaar geleden, en eens zal Hij weerkomen. Voor Bernardus  van Clairvaux ligt daartussen nog de 'middelste komst', die de twee verbindt, zijn komst in onze harten. Bij de communie beleven wij dat ten volle:
misschien hebben wij ook niet het mooiste huisje aan te bieden,  is ons iets als een kribbe, maar wij mogen in vertrouwen  bidden: “Heer, ik ben niet waardig, maar spreek een woord en ik zal gezond zijn”. Dan maakt Hij ons klaar voor zijn 'middelste komst'.
Met Kerstmis verandert de wereld niet in één klap: het is onze opdracht  de weg te zoeken die Hij is voorgegaan,  Hij spreekt ons aan om met  dat nieuwe licht aan de slag te gaan en het uit te dragen, want het kan nog wel eens erg donker zijn op onze aarde.

 

Bert Taeymans

 

16739
TodayToday32
YesterdayYesterday71
This_WeekThis_Week501
This_MonthThis_Month1769
All_DaysAll_Days16739