Artikelindex

 


 

Raadgevingen voor onderweg – Lc 10,1-11, 17-20 weekend 02-03/07/2016

 

Vandaag brengt Lucas ons het relaas van de zending van de 72 leerlingen door Jezus. Dit vormt na de zending van de 12 leerlingen, 12 symbool voor alle stammen van Israël, de 2de zending, 72 voor alle kleinzonen van Noach – of bedoeld als de zending voor de wereld.

De leerlingen worden als ijlbodes op pad gestuurd: ze zijn met relatief weinig in aantal, zonder middelen (geen beurs, reiszak, noch schoeisel), de opdracht zelf wordt als risicovol bestempeld (als lammeren tussen de wolven). In tijdsgeest van de jonge Kerk, leeft de overtuiging dat een spoedig en definitief einde van deze wereld eraan komt, het Rijk der hemelen is nabij, dus is er geen tijd te verliezen om de Blijde boodschap uit te dragen. Dit kunnen we vaststellen in de wijze waarop deze leerlingen uitgezonden worden: hou focus, laat je niet afleiden door toevallige passanten om eventueel na een uitgebreide begroeting je weg aan te passen, richt je prediking op grote groepen eerder dan op individuen en families. En dan de opdracht: ga twee per twee, niet onbelangrijk op deze manier ben je een steun voor mekaar, maar zo ben je ook levende getuige van de boodschap dat een liefdevolle relatie met de ander essentieel is. Ga naar de mensen toe, geweldloos en dus kwetsbaar – zet je in beweging en wens hen vrede en vriendschap. Beleef het leven met je medemens, ontmoet hem als gelijkwaardige. Wees dienstbaar in je ontmoeting met de andere, heb vooral oog voor de gekwetste medemens.

Deze opdracht van Jezus is ook aan ons gericht. Deze leerlingen van Jezus zijn geen professionelen in geloofsvragen. Het zijn geen rotsvaste maar zoekende gelovigen, gewone medemensen gefascineerd door Jezus’ leer, die beleven waarin ze geloven. We worden erop gewezen dat geld, bezit en dus eigenbelang en macht niet het einddoel mogen zijn, laat dit achter je. Zoek vrede, geef hoop aan mensen, help mee de wereld te vormen tot een Rijk van liefde.

En ja ook wij voelen dat we met weinig zijn, dat we arm aan priesters en kerkgangers zijn, maar liggen net niet hier nieuwe kansen? Paus Franciscus sprak vorig jaar in een priesterretraite volgende woorden: “Laat de ‘zweep’ in de sacristie en wees herders met tederheid, ook voor degenen die u het meeste problemen geven.”

Als wij als Kerk alle ballast van overdreven structuren, overtollige rijkdom, een rugzak zwaar van dogma’s en wetten overboord gooien, zouden we dan niet dichter staan aan de oorspronkelijke opdracht? Is dit niet net een oproep om in deze vakantieperiode uit onze beschutte, vertrouwde kring te durven treden, de andere gewoon ontmoeten, en door onze manier van omgang gewoon getuigen, op deze manier laten we de Goddelijke inspiratie zijn werk doen.

Graag wil ik afsluiten met een bezinning, uitgesproken in 1993, rond de Kerk van Jezus die de Franse bisschop Mgr Guy Deroubaix voor ogen had, een tekst die me doet denken aan ‘I have a dream’ van Martin Luther King, en dus in deze tijd van Paus Franciscus terug doet dromen en hopen.

Wij houden van onze Kerk met haar beperkingen en haar rijkdommen. Ze is onze moeder. Daarom respecteren wij haar en dromen wij dat zij alsmaar mooier wordt. Een Kerk waar het goed leven is, waar je kunt ademen en zeggen wat je denkt.

Een Kerk van de vrijheid. Een Kerk die luistert alvorens te spreken, die ontvangt alvorens te oordelen, die vergeeft zonder te willen veroordelen, die eerder verkondigt dan aanklaagt.

Een barmhartige Kerk. Een Kerk waar de eenvoudigste broeder verstaat wat een ander zegt, waar de meest geleerde gezagsdrager weet dat hij niets weet en heel het volk van zich laat horen.

Een wijze Kerk. Een Kerk waar de Heilige Geest zichzelf mag uitnodigen omdat niet alles van tevoren voorzien, geregeld en beslist werd.

Een open Kerk. Een Kerk waar de durf om iets nieuws te wagen sterker is dan de gewoonte om maar te doen als altijd.

Een Kerk waar iedereen kan bidden in zijn eigen taal, zich kan uitdrukken in zijn eigen cultuur en leven binnen zijn eigen geschiedenis.

Een Kerk waarvan de mensen niet zeggen: ‘Kijk hoe ze hier georganiseerd zijn’ maar wel: ’Kijk eens hoe ze elkaar beminnen’.

Wij zijn samen de Kerk, laat ons samen deze droom verder realiseren.

 

Rik Wyffels

 

 

 

16743
TodayToday36
YesterdayYesterday71
This_WeekThis_Week505
This_MonthThis_Month1773
All_DaysAll_Days16743