Artikelindex

 

 

Het geloof van de honderdman  - LC7,1-10  / 28-29 mei 2016


Het evangelie van vandaag, de genezing van de knecht van de honderdman kennen we allemaal, en toch kan men dit iedere keer vanuit een andere invalshoek herlezen.
Wat opvalt is dat de twee personen die aanleiding geven tot dit relaas terzelfdertijd de grote afwezigen zijn. De honderdman, een vreemdeling en een handlanger van de bezetter, vraagt via anderen om een genezing van zijn knecht. Deze genezing komt er zonder fysische tussenkomst ter plaatse van Jezus, hetgeen vrij uniek is.   
Als we dan iets grondiger de tekst willen analyseren, kunnen we dit doen via de  persoon van de honderdman en de rol van de oudsten van het volk.
Het is merkwaardig dat het grote geloof in de mond gelegd wordt van een honderdman. Dit gebeurt hier in deze passage maar ook net na het overlijden van Jezus waar we kunnen lezen dat de daar aanwezige honderdman zegt: ‘Deze mens was waarlijk een rechtvaardige’. Een militair in uniform associëren we ook vandaag niet direct met een persoon die met zijn gevoelens en gedachten te koop loopt bij de uitoefening van zijn functie.
De persoonlijkheidskenmerken van de honderdman, die we indirect kunnen afleiden, zijn velerlei.
•    Hij is goed qua inborst, voor hem zijn vriendschap en dienende liefde belangrijk. Hij heeft een of meerdere knechten ter beschikking, maar dit belet hem niet deze menswaardig te behandelen. De zieke knecht, aan wie hem veel gelegen was, wenst hij te helpen zoals hij dit zou doen voor zijn eigen kind. Hij wordt op deze manier zelf een vragende knecht. Zo is deze militair een man met een hart voor zijn dienaars.
•    Hij is mild en rechtvaardig: hij respecteert de plaatselijke bevolking en hun geloofsovertuiging. Zo heeft hij financieel bijgedragen aan de financiering van hun synagoge.
•    Hij is nederig, gedraagt zich ondergeschikt: hij kent zijn plaats in het leger- kan bevelen geven, maar krijgt er ook. Ten op opzichte van Jezus stelt hij zich bewust nederig op. ‘Heer, ik ben niet waard dat Gij onder mijn dak komt.’ Nederigheid is de noodzakelijke voorwaarde, de smalle weg, om tot waar geloof te komen.
•    Hij vindt gebed belangrijk en is ook geloofwaardig. Hij vraagt een gebed gedragen door de gemeenschap, via de oudsten van het volk. Tevens gelooft hij in de genezende kracht van Jezus.
•    Hij gelooft ook in de kracht van het woord: ‘als ik tot een ondergeschikte zeg kom, ga of doe dit, dan gebeurt dit ook’. Deze visie projecteert hij naar Jezus als hij zegt: ‘een woord van U is voldoende om mijn knecht- in de moderne Bijbel vertaling – hertaald als mijn jongen, te genezen.’ Zo’n letterlijk blind vertrouwen in het woord van de ander die je niet eens persoonlijk kent, was toen en is vandaag nog altijd niet vanzelfsprekend. Pas met en door zo’n echt geloof, kan een mirakel gebeuren.  
Daarnaast zijn er de oudsten van het volk. De oudsten hebben hun rol in de gemeenschap, zij staan voor een stuk gematigdheid, levenswijsheid en maken de nodige tijd vrij voor het gebed.  In deze passage ervaren we hun tolerantie die zelfs overslaat naar solidariteit. Tolerant tegenover anders gelovigen in dit geval de heiden christenen. Maar tevens solidair met de vreemdeling, deze voelt zelf aan dat hij geen rechten heeft. Zij doen een goed woordje bij Jezus: ‘ze riepen met aandrang zijn hulp in, hij (de honderdman) verdient het’.
Deze evangelietekst geeft zo’n indruk nagelaten op de Kerk, dat we tot op de dag van vandaag in iedere eucharistie deze woorden van de honderdman uitspreken. Deze moeten ons allen terugbrengen tot de grondhouding van nederigheid om op deze manier tot doorleefd geloof te komen. Maar tevens herinneren ze aan de kracht van het woord. Het vermijden van kwetsende woorden waardoor iemand zich buitengesloten of zelfs afgeschreven voelt, moeten we vermijden. Woorden van troost, woorden die iemand opbeuren die iemands eigenwaarde opkrikken, kunnen ook vandaag kleine mirakels veroorzaken. Ten slotte worden we opgeroepen om open en ontvankelijk te zijn: concreet vertrouwen hebben in en geven aan onze directe medemens, maar ook om solidair te zijn niet louter met onze naaste maar ook met de andere, die we wellicht te vaak en te snel als vreemdeling beschouwen.
Pas dan hebben we het verhaal van de honderdman begrepen en zijn echte beleving gegeven in onze leefwereld van vandaag.   

 

Rik Wyffels

 

 

16745
TodayToday38
YesterdayYesterday71
This_WeekThis_Week507
This_MonthThis_Month1775
All_DaysAll_Days16745