Artikelindex

 

 

 

 

Kerstmis - Uit dc comfortzone? 25 december '19- A


Na 4 weken adventsgroeien naar Kerstmis toe is het zover: vandaag vieren wij het geboortefeest van Jezus. je kunt er niet meer naast kijken: lichtjes overal, kerstbomen, rendieren, besneeuwde dorpjes , kerstmarkten en koopavonden, een hele kerstindustrie!

Een Ierse kapelaan stelde voor dat gelovigen de naam Kerstmis niet meer zouden gebruiken voor Jezus' geboorte. Want Kerstmis lijkt wel ondergesneeuwd, gegijzeld door de kerstindustrie: glitter en schittering overal!

Daarnaast  is er de werkelijkheid van elke dag, die wij ook op deze dag niet kunnen wegcijferen: er zijn de transmigranten, daklozen, terroristische dreiging ,  en  in de  sociale media woekeren kwetsende  en haatdragende boodschappen welig.

Wat doen we dan  met al die mooie plaatjes, engeltjes, kerkklokken en tafereeltjes in een stalletje?

Dat kindje in de kribbe is drager van een boodschap, en die vinden wij in zijn later leven terug.  In de nadagen van zijn leven zit Hij met een groepje leerlingen samen  tegenover de tempel, en Hij voorspelt: van al dat moois zal er niets overeind, blijven, waarop de geschrokken  leerlingen   vragen: wanneer zal dat alles gebeuren?  Op die vraag geeft Hij geen antwoord, maar Hij geeft antwoord op een diepere vraag: als die dingen om je heen  gebeuren, hoe blijf je dan als goed mens overeind? En hij somt een aantal reĆ«le bedreigingen op: dwaalleer en pest, hongersnood en oorlog. We kunnen het lijstje aanvullen en actualiseren: landen werken aan hun atoombom, spanningen tussen landen, de schande van armoede en uitbuiting...

Het evangelie kan uiterst actueel zijn. En dan hoor je Jezus zeggen: dit alles schijnt te moeten gebeuren,  maar al die narigheid heeft niet het laatste woord over de mensen. Dat is niet hun eindbestemming. Laat je dus niet uit het veld slaan, er is meer mogelijk dan dat alleen. Richt dus je aandacht en je hoop op dat 'meer'. Dat heeft Jezus ook gedaan. Te midden van een liefdeloze cultuur liet Hij zien dat het ook anders kan. Je kunt ook bidden voor je vijanden, je kunt de ander ook vergeven,  je kunt de ander  gunnen wat je ook aan jou gegund werd. Je kunt de ander beminnen als jezelf.

Maar deze dagen vinden we ook pogingen om het kerstverhaal te actualiseren.

Karen Kristine is voorganger in een Methodistische kerk in Claremont,  CaliforniĆ«. Zij stelde een heilige familie voor  achter tralies: de 3 figuren elk  in een andere box.   Een verwijzing naar de manier waarop in de USA migranten worden opgevangen in grensbewakingscentra. Voor haar zijn alle mensen  gemaakt naar Gods beeld.

De Nederlandse kunstschilder-beeldhouwer Hans Versteeg  schilderde op een zeeblauwe achtergrond zijn 'Madonna del Mare Nostrum': de Lievevrouwe van de Middellandse Zee. Een moeder met een kindje op haar arm,   Geen wollen deken omgeslagen tegen de kou, maar een goudglinsterend reddingsdeken in   aluminiumfolie, tegen onderkoeling, zoals bij een opgeviste drenkeling. Wat heeft die vrouw meegemaakt? Haar starkijkende ogen lijken die van  een getraumatiseerde vluchteling.

En zo kunnen wij de vraag niet ontwijken: mag dit kind van de kribbe ons uit onze comfortzone weg halen? Hoe gaan wij daar dan mee om? En hoe krijgt Kerstmis daar een plaats in?

Natuurlijk mogen wij Kerstmis vieren, thuis, in de kerk en in de openbare ruimte, met veel warmte en gezelligheid, en ja, de kerstboom en de lichtjes moeten de deur niet uit, en uit de keuken mogen er best beloftevolle geuren op jeafkomen! Maar we mogen niet voorbijgaan aan de diepere inhoud van het feest.

Vandaag vieren wij met grote vreugde dat God naar ons toe is gekomen: Hij is ons bestaan komen delen en daarmee maakt Hij ons duidelijk wat zijn bedoelingen zijn. Helemaal anders dan wat wij van God zouden verwachten, zo is Hij gekomen. Niet met  grote macht en  praal, maar als een van ons,  als een onmondig kind, als een vreemdeling voor wie er geen plaats was. Hij zal hier nooit echt ontvangen worden Al meteen moet Hij op de vlucht voor Herodes, Hij zal niet eindigen als de gekroonde winnaar, maar als een veroordeelde op een kruis: de houten kribbe roept dat al op. Hij kwam niet om gediend te worden, maar om te dienen, solidair met wie niet meegeteld wordt.

Sint-Jan schrijft: 'Hij kwam in de wereld en de mensen  namen Hem niet aan. Maar die er wel in geloven, kunnen kinderen van God worden, zij zijn uit God geboren'.  

Hij kwam ons bestaan delen opdat wij zouden worden zoals Hij: wij kregen het vermogen om kinderen van God te worden. Als Hij ons zo heeft liefgehad, dan moeten wij  evenveel liefde leren opbrengen. Niet alleen voor degenen die voor ons ook lief zijn, maar evenzeer voor wie er ook geen plaats is, voor  hen die van verre komen, die anders zijn, die er niet bij horen.

Dat is Kerstmis, feest van warme openheid, van mekaar goed verstaan, onze wereld is al hard genoeg., er is tegengif nodig. Als wij de kribbe staan, dan is het om te erkennen dat het gaat om het kind van Gods grote welbehagen, Gods veelgeliefde Zoon.  Zalig Kerstfeest!

 


Bert Taeymans