Artikelindex

 

 

Tweede zondag van de ADVENT : Johannes doopt Bekering

 

Vandaag kruist Johannes de Doper  ons pad terwijl naar Kerstmis toe groeien. Hij neemt geen blad voor de mond, hij spreekt duidelijke taal: 'De bijl ligt  aan de wortel van de boom'. En verder wil hij de dorsvloer  gaan reinigen met onblusbaar vuur. Dat klinkt vrij onheilspellend. En leg daar dan maar dat beeld van Jesaja naast uit de eerste lezing:  een paradijselijke, vredevolle sfeer, kortom een uitnodigend beeld van een mooie toekomst!

Johannes stelt één sterke boodschap voorop: het gaat om bekering, om te veranderen van richting: de richting van je hart,  van je diepste intenties omgooien. Dat alles wijst op een nieuw begin. Uiterlijk teken daarvan is: laat je dopen, dat sluit het voornemen in van een diepe verandering, je wil kappen, met de manier waarop je het totnogtoe hebt aangepakt. 

Die bekering kan er komen vanuit een besef, een ervaring van je eigen beperktheid, je mislukkingen, het gevoel dat je onder je ideaalbeeld gebleven bent. Dat besef van eigen  kleinheid kan je tot bij God brengen in het verlangen dat Hij je redding brengen kan: alleen kom je er niet uit.

Eens zover, dan zijn wij  klaar voor het visioen van Jesaja: er zit een nieuwe toekomst aan te komen, al zijn de tekenen nog erg miniem: er zal een jonge twijg ontspruiten uit de oude, dorre stronk van Jesse, maar het mag niet alleen van dat jonge groene spruitje komen; de geest des Heren zal op de mensen rusten  en ze aansporen. Dan kan  er een andere wereld groeien, met andere  verhoudingen, een wereld waarin gerechtigheid een ruime plaats krijgt. En belangrijk: wie totnogtoe uit de boot viel, armen en kleinen, zullen aan hun trekken komen.

Een oude stronk waaraan een jonge spruit ontkiemt. Wie is die Jesse? Het gaat om Isaï, de vader van een groot gezin. De Heer stuurt de profeet Samuël naar hem toe om een van zijn zonen tot koning te zalven. Een na een  passeren 7 zonen de keuring, maar geen van hen blijkt door de Heer uitverkoren. Er blijft alleen nog David over, de jongste zoon die de kudde schapen hoedt. Als die wordt bijgeroepen zegt de Heer tot Samuël: hij is het die Ik uitgekozen heb om koning te zijn. Een verrassende, onverwachte keuze. God volgt andere wegen als Hij zijn volk nabij wil zijn. David zal zijn volk vrede moeten brengen, en zo zal het ook zijn met de nieuwe koning die God in deze advent ons belooft. Een koning, als een boreling in een kribbe. Even verrassend als onverwacht!

En dan komen er nieuwe mogelijkheden: kunnen dromen van een wereld zonder oorlog, zonder terrorisme, geen verdrukking of uitbuiting. Dat botst met de huidige ervaring met onze wereld, onze samenleving, je moet er wat naïef voor zijn. Maar de mooiste dingen, de meest( verrassende vernieuwingen groeien wel eens  vanuit een wat naïeve bodem. Heel wat sterke hervormingen zijn vaak heel klein begonnen en werden soms wat spottend bekeken.

Johannes vertrekt dan weer vanuit een ander beeld: de boom die geen vruchten draagt moet eruit hij, zal omgehakt worden. Want het gaat om het resultaat: zijn er geen vruchten,  dan levert hij ook niets op. De boom kent men aan zijn vruchten. Aan ieder van ons om voor vruchten te zorgen.

De droom waar het om gaat, het plan dat uitgetekend wordt, heet: gerechtigheid. Dat is de weg naar een nieuw begin. Welzijnszorg roept ons op om er samen werk van te maken, in solidariteit, de enige weg om de armoede te kunnen aanpakken: solidariteit is een samenspel.


Bert Taeymans