Artikelindex

 

 

DERDE PAASZONDAG:

 

De leerlingen van Jezus: Kleofas en zijn vriend waren terug van Emmaüs en  met blijdschap vertelden ze de andere leerlingen ,dat er een vreemdeling met hen meeging, die enorm goed kon luisteren en hen bemoedigen, en daarom vroegen ze hem om bij hen thuis mee binnen te komen ,en iets samen te eten. En op de manier waarop hij het brood  zegende, het brak en met hen deelde,  herkenden zij in hem Jezus, en dan was Hij plots verdwenen. Terwijl zij nog  aan het vertellen waren  stond Jezus plots in hun midden en zei:  “VREDE zij u “. In hun schrik meenden zij een geest te zien. In de verrijzenis verhalen ervaren de leerlingen een nieuwe aanwezigheid van Jezus, anders dan voor zijn dood. Ze voelen, zien en ervaren dat Jezus nog altijd bij hen is, wel anders, maar daarom niet  minder intens en leven-gevend. Wat moeten wij mensen van vandaag, daarbij denken, of daarbij voorstellen?

Eigenlijk vragen wij: “Kunnen wij de Levende Heer, concreet en levens echt  ontmoeten”? 

Ik zie de Levende Heer hier bijvoorbeeld in deze kleine gemeenschap, die bij het licht van de Paaskaars, samen komen om het brood te breken, en die bij wat zij zien en horen en doen, uitgenodigd worden zelf brekend en delend, liefdevol  in het leven te staan. Verrijzenis heeft duidelijk met hier en nu te maken, en is niet alleen een troost voor het hiernamaals.

Wie met  gelovige ogen kijkt: d.w.z. met de ogen van zijn hart, ontmoet de Levende Heer, in het leven van elke dag, zichtbaar en kwetsbaar in de medemens, die broos en kwetsbaar, ziek of onrechtvaardig behandeld, roept om hulp, of je duidelijk maakt waar het , op aan komt in het leven. Waar mensen opstaan, zich rechten uit hun gebrokenheid of verlorenheid, daar gebeurt opstanding: verrijzenis. 

Een tijdje geleden had ik een gesprek met een vrouw die veel had meegemaakt  Ze had haar man en twee  kinderen veel te vroeg verloren, en nu zelf door ziekte  geveld:  het leven had haar niet gespaard, en toch was ze niet verbitterd geworden, ook al had ze daar alle rede toe. Dit  verbaasde mij en ze zei nog: ik ben toch zo dankbaar, doorheen mijn verlieservaringen heb ik geleerd, wat belangrijk is en mooi in het leven, wat je  moet koesteren, en niet mag vergeten  Ik heb mogen ervaren wat liefde is in al zijn vormen: mijn man en ik vertrouwden mekaar blindelings, we hadden twee schatten van kinderen en ik heb nog heel wat vrienden, voor al die liefde, die ik heb kunnen geven en ontvangen  wil ik dankbaar blijven. 

En als ik al eens een rotdag heb ,dan bid ik tot mijn man: “papaatje, ge zult me weer eens moeten helpen.  Hij heeft me nog nooit in de steek gelaten”. Die vrouw heeft geen boeken gelezen over verrijzenis, en heeft nooit gehoord over een nieuwe aanwezigheid, over anders-verbonden -zijn, maar  ze heeft mij geholpen, om wat er in de Schriften gebeurd is, beter te verstaan. 

Ik heb haar bij het afscheid hartelijk bedankt, omdat ik  in haar, de levende Heer mocht ontmoeten. 

Lieve mensen, om te besluiten de Vlaamse theoloog Professor Schillebeecks nodigt ieder van ons uit, om mee te schrijven aan een vijfde evangelie: De verrezen Heer die tot u komt, en zin vrede en vreugde brengt in uw leven, of in het leven van uw gemeenschap. Ik durf u wat huiswerk geven: Gelieve af en toe, op een stil moment, enkele regels van uw ontmoetingsverhaal met de verrezen Heer te schrijven. Op voorhand bedankt daarvoor.

 

Pater Stan