Artikelindex

 

 

11de ZONDAG doorheen het JAAR

 

In een parabel vertelt Jezus ons: “het Rijk van Gods liefde  is als het zaad dat de boer zaait op zijn land, hij slaapt en staat op, en ondertussen kiemt het zaad uit eigen kracht, het schiet op, maar de boer weet niet hoe”. En Jezus vertelt nog: “Het Rijk van Gods liefde, is ook als onooglijk klein mosterdzaadje dat uitgroeit tot een boom, waarin de vogels komen nestelen”. En zoals de boom voor de vogels die daar voor kiezen, gastvrijheid geborgenheid en vrijheid biedt, zo zal ook het Rijk van Gods liefde, heel gastvrij de mensen vrijheid en geborgenheid aanbieden. 

Bij een eerste wat oppervlakkige kijk, zien wij dat Rijk van Gods liefde niet zoveel: omwille van corona, zijn  mensen van een stuk vrijheid beroofd, en zij zijn  daar  niet blij mee. Velen vielen zonder werk, mensen worden minder  verdraagzaam, en dikwijls is het niet  de liefde maar geld dat belangrijke motivator is. Opdat   die nieuwe samenleving er zou kunnen komen vraagt Jezus van ons dat wij zouden zaaien: dat we het goede woord zouden spreken en de goede daad zouden stellen en dat wij dan geduld en vertrouwen zouden hebben.  

Maar ongeduldig als we zijn, willen wij  de vruchten van ons werk zo vlug mogelijk zien. Wij kunnen zo moeilijk wachten en ook de natuur en de mensen hun tijd gunnen. Wij leven in een tijd van instant-koffie, instant-soep, instant-foto, eten kant en klaar kopen even in de microgolf en je kunt consumeren. Ons leven is grotendeels zo ingericht, dat wij maar op een paar knopjes hoeven te drukken: knop van het licht, van de koffiezet, van de vaatmachine, en de garagepoort, op deze manier hebben wij het wachten afgeleerd.

Maar er is een maar,  de diep menselijke problemen worden op die manier niet opgelost. Wij kunnen onze eigen problemen niet oplossen met op een knopje te duwen. Je kunt je kinderen niet opvoeden door op een knopje te duwen. 

Je kunt je man of vrouw niet leren kennen door op een knopje te duwen. 

Alle dingen die in het leven  de moeite waard zijn, vragen werk, maar ook veel geduld en uithoudingsvermogen.

Als je een boom plant, moet je kunnen wachten totdat hij vruchten draagt 

In deze parabel zegt Jezus dat God kan wachten. Hij vraagt geen direct resultaat Terwijl de boer slaapt groeit het zaad. De boer weet niet hoe. Het groeien ligt niet in de macht  van de boer. 

Wij moeten ook kunnen wachten en geduld hebben met onszelf, met de anderen  

Als ouders proberen het evangelie te beleven voor hun kinderen en het draagt niet zo direct vruchten, of niet de vruchten die zij hadden gewenst, dan  mogen zij erop vertrouwen dat alles wat zij aan goeds hebben meegegeven, vroeg of laat zal het ontkiemen. 

Zo moeten wij ook geduld hebben met de gelovige gemeenschap. Ook het rijk van God groeit als zaad dat ontkiemt, terwijl de boer slaapt 

Dat wil b.v. zeggen: Als er in onze kerk nieuwe inzichten groeien, zoals over de taak van de vrouw in de kerk, zoals over het celibaat, inzichten die meer mensen geschikt maken voor het dienstwerk in de kerk, dan zal deze groei niet door mensen of instellingen kunnen geforceerd worden, maar ook niet door mensen of instellingen kunnen tegengehouden worden.

Ik denk dat God een nieuw twijgje aan het planten is bij ons. Niet meer die sterke, machtige kerk van vroeger, maar nederige kleine gemeenschappen, die getuigen van hun geloof door echt ten dienste te staan van hun medemensen. En dan is onze bijdrage: de grond klaar te maken en te zaaien: met het zaad van  een goed woord, een troostvol bezoek, iemand vergeven, opkomen voor zwakke mensen. En we mogen zeker zijn,  het goede dat wij doen zal vruchten dragen.

 

 

Pater Stan