Artikelindex

 

 

ZEVENDE PAASZONDAG.

Gans zijn leven heeft Johannes nagedacht over het mysterie van de persoon Jezus, en toen hij oud geworden  was,  heeft hij zijn inzichten neergeschreven in zijn evangelie. Niet als een historisch verslag of een levensgeschiedenis Hij geeft een dieptezicht op het leven van Jezus en zijn leerlingen. Johannes benadrukt dat al wat Jezus heeft gezegd, dat Hij dat consequent heeft gedaan. En dan op het einde van zijn leven, geeft Jezus als het ware in zijn testament, wat Hij echt belangrijk vindt. Hij spreekt dat uit in de vorm van een gebed.

Jezus bidt:”Vader, behoed mijn leerlingen, dat ze één en éénsgezind mogen blijven, zoals Ik en U Vader één zijn. Dat ze niet door ruzie en meningsverschil uiteen zouden vallen. Behoed hen voor de macht van het kwaad. Bescherm hen voor de geest van winstbejag. Behoed hen: wat er ook gebeuren moge, dat zij altijd met Mij en met mekaar verbonden mogen blijven. Dat zij blijven getuigen van Gods liefde, en meewerken aan de droom van een hartelijke en warme gemeenschap. En inderdaad dat hebben de apostelen gedaan. En er zijn vandaag nog mensen  die getuigen van Gods liefde, door belangloos zich in te zetten voor de anderen

- Er zijn jongeren die zich uit liefde gratis inzetten voor de jeugd, ze doen vrijwilligerswerk voor de chiro de scouts of op de spelpleinen.   

- Er zijn mensen die zich belangloos inzetten voor  zieken, of zorgen voor vluchtelingen. 

- speciaal in deze corona-tijd, hebben wij gezien, dat liefde  mensen uittilt boven hunzelf. 

Mag ik u iets vertellen over Augustinus, die na een losbandig leven, zich bekeerde en zelfs bisschop werd van Hippo, in het huidige Algerije. Na zijn bekering begon hij steeds meer de nadruk te leggen op de liefde. Op zekere dag hield hij een toespraak voor zijn studenten, midden in de zin hield hij plots op, keek naar de grond en zei niets. Het was muisstil. Iedereen zat gespitst te kijken wat er zou gebeuren en toen zei hij: “Alles wat wij hebben, hebben wij gekregen, uit onszelf hebben wij niets”. Wat heb ik uit mijzelf bijgedragen aan de gemeenschap? Zeer weinig was het antwoord. En Augustinus vervolgde: “Wij leven  vanuit de gratis liefde van God, uit de gratis liefde van goeie mensen, die begrepen hebben, dat wij slechts kunnen leven, vanuit die zichzelf vergeten liefde voor mekaar. Het is onze opdracht, om de liefde  die wij gratis hebben gekregen om die gratis door te geven.Mag ik besluiten met een getuigenis van een moeder:  Zij zegt: Als gehuwde moeder van vier kinderen , werk ik fulltime als leraar aan de universiteit. 

“Als geëngageerde gelovige wil ik mijn leven omschrijven als dienen in gratuïte liefde ,zoals Jezus heeft voorgedaan. Gevoed vanuit persoonlijke ervaringen en door een maandelijkse bijeenkomst in een bijbelgroep, baande mijn geloof zich een eigen weg. Ik beschouw mijn leven  als een leerschool van liefde, als een blijvend proces om steeds fijner lief te hebben. Jezus is ons voorbeeld van een liefde die tot het uiterste gaat. Als moeder in een groot gezin is er volop gelegenheid om de liefde te beleven. Ik tracht het beste  van mijzelf te geven aan mijn kinderen, opdat ze zouden opgroeien tot gelukkige mensen met een eigen zending. Veel moeilijker is het, deze liefde in concrete daden om te zetten in mijn academische werkomgeving. Het verwerven van prestige, macht en geld, speelt er een veel grotere rol  dan in familiale kring.”  Tot daar haar getuigenis.

Goede mensen, wij doen ons best om lieve mensen te zijn, toch  hoop ik, dat wij eenvoudig genoeg zijn, om in te zien, dat onze liefde gehandicapt is, en  dat wij tijd moeten maken om te bidden, om onze liefdes-batterij op te laden, om dan weer liefde te kunnen doorgeven. Je kunt dit wel geloven, maar nog beter is om het zelf te ervaren.

 

  

Pater Stan

 

7102
TodayToday20
YesterdayYesterday57
This_WeekThis_Week20
This_MonthThis_Month1590
All_DaysAll_Days7102