Artikelindex

 

 

De ongelovige Thomas b : Jaar B: Joh. 20, 19-31

Een oude man vertelde mij omlangs dat één van zijn kleinkinderen vroeg : “Opa van waar komen die strepen op uw voorhoofd ? Een ander kleinkind zei : Dat is toch niks speciaal , dat hebben alle oude mensen. Oude mensen mogen rimpels hebben , vinden kleinkinderenR. impels zijn een beetje de littekens van het leven . En littekens zijn belangrijk .Iemand heeft ooit gezegd :”Als ge me van iets wil overtuigen , zeg me dan wat je ervoor geleden hebt .Toon mij uw littekens.” 

In het evangelie van vandaag  wordt Jezus pas geloofwaardig voor Thomas met de littekens van zijn lijden . Er is dus  blijkbaar een verband tussen lijden en verrijzenis , tussen dood en opstanding. Littekens tekenen de mens : ze kunnen een mens verminken ,maar ze getuigen ook van een diepe ervaring . Je kunt er aan zien dat de mens heel wat heeft meegemaakt .  Eigenlijk draagt elke mens zijn littekens mee . Denk maar aan het gegroefde gelaat van een bejaarde vrouw ,of aan de handen van een oude man. En er zijn ook onzichtbare littekens, die van het hart. In een heel vertrouwelijk gesprek  vertelt men mekaar wel eens over zijn littekens : dingen die gebeurd zijn en die ook na jaren nog pijn doen . Ook een gezin ,of een gemeenschap zoals de kerk, draagt haar littekens mee. In het evangelie lazen we dat Thomas  er niet bij was , die eerste zondag toen Jezus kwam en hij zei :”Ik geloof jullie pas , als ik in Jezus handen de littekens, de wonden  van spijkers kan zien “.  Thomas zal de geschiedenis ingaan als de ongelovige Thomas. Maar is dat nu zo erg . Wie kent er in zijn leven  geen momenten van   twijfel , van zoeken naar meer waarheid, van zoeken naar geloof dat meer hedendaags verwoord is .Ik zou Thomas geen ongelovige maar een zoekende Thomas noemen. De zondag daarop was Thomas er wel bij .Hij heeft de aanwezigheid van Jezus ervaren als een fantastische gunst.  Jezus wenst hen vrede toe . In die vrede voelt Thomas zich aanvaardt zoals hij is: de twijfelende en zoekende gelovige. En als de Heer Thomas uitnodigt  om de littekens van zijn wonden te betasten, is hij enorm blij en roept uit :“Mijn Heer en mijn God”: d.w.z. “Gij zijt  mijn alles “ Dit is wellicht de mooiste geloofs- belijdenis die in de bijbel staat .

De ervaring van de liefde en de waardering van Jezus voor Thomas , zullen  hem niet meer gerust laten . Ze dulden niet dat Thomas zwijgt over zijn geluks-ervaring : vooral die wonden : die littekens van Jezus liefde tot het uiterste, blijven  Thomas uitnodigen  om Jezus liefdewerk voor de mensen verder te zetten , ook als het pijn meebrengt . En dat heeft Thomas gedaan . .  . Lieve mensen ,ik hoop dat wij  in onze zondagse bijeenkomsten , de aanwezigheid van de levende Heer Jezus mogen ervaren ,en dat ze ons deugd mogen doen .En  ik nodig u uit  , om Jezus te blijven volgen , soms enthousiast gelovend ,  soms twijfelend ,soms zoekend. Ik nodig u uit  om trouw te blijven , aan wat je beloofde ,ook al is het niet altijd gemakkelijk  ,om trouw te blijven aan uw  huisgenoten en vrienden   ook als het pijn meebrengt.

De traditie zegt dat Thomas tot in India is geweest om te getuigen van de verrezen Heer . Wij hoeven niet zo ver te gaan , maar toch moeten wij blijven proberen ,om op onze manier ,Jezus na te volgen ,in het lief hebben van onze medemensen ,en dat kan ook zeer ver gaan .   

 

Pater Stan