Artikelindex

 

VERRIJZENISDAG HOOGFEEST van PASEN   - Een omweg door de woestijn

 

Ook dit jaar moeten wij Pasen vieren op en heel ongewone manier. Maar dart neemt niets weg van de diepere betekenis ervan.

In de paaswake grijpen wij terug naar de oude verhalen van het Joodse volk. Centraal staat daarbij de Exodus uit Egypte: de Heer heeft Mozes uitgekozen om dat te klaren.

En hoe zal het verlopen? De kortste weg van A naar B, naar het oosten dus? Nee, want dan zou die haveloze bende van gewezen slaven op de Filistijnen botsen, en daar zij ze niet tegen opgewassen. Ze zouden  uiteen geslagen worden en allicht met hangende pootjes weer in Egypte belanden.

Nee, God heeft een ander plan: de groep moet eerst groeien tot een eenheid, tot een volk.   Daarom laat Hij  ze een omweg maken door de woestijn . 

Maar ie aanpak   vraagt tijd, veel tijd. Wel 40 jaren, twee generaties! In die tijd wil God het volk kneden tot zijn uitverkoren volk, drager en doorgever van de belofte. Maar terwijl Mozes op de berg God ontmoet om er de wet in ontvangst te nemen, maakt het volk daar misbruik van en in de vlakte en begint het een gouden kalf te te maken en te aanbidden al,s afgod. En zo kan Mozes niet anders dan maar terug de berg op te trekken, om zijn zaak bij God te gaan bepleiten. En wat blijkt? God heeft eindeloos geduld met zijn volk...

De tocht gaat dan verder, duurt lang en is  lastig. Er is honger en dorst, de vermoeidheid begint te wegen, het volk begint te morren. Waren we maar bij de vleespotten van  Egypte gebleven! Daar hadden we tenminste toch te eten!

Het volk wordt op zijn wenken bediend en er valt hemels manna te rapen en zelfs kwartels staan op het menu! En er komt ook water uit de rots, God laat zijn volk niet in de steek.

Die zekerheid, dat vertrouwen moet het volk leren ontdekken, moet kunnen groeien, pas dan zal het klaar zijn om het Beloofde Land binnen te trekken. Zo heeft God zijn volk een omweg door de woestijn laten maken, om het te laten groeien tot een hecht volk. De woestijn bood uiteindelijk nieuwe kansen.

En hoe zit het nu met ons? Waar staan wij ergens in onze woestijn van Covid? Ook onze tocht is lang en vermoeiend, en ook wij beginnen te morren en te zeuren, want het duurt allemaal zo lang en het begint erg te wegen....

Want ook wij hebben honger en dorst,  honger naar cultuur, naar warme contacten , naar een etentje met vrienden, dorst om te gaan en staan waar we willen vrij bewegen en we dromen wel van een reisje. En we voelen  alleen maar  beperkingen, en velen lijden onder eenzaamheid en  mentale druk...

We snakken naar onze 'vleespotten van Egypte', het vroegere 'normaal' waar alles mogelijk en bereikbaar was, we kijken uit naar op onze exodus uit corona, naar ons eigen, nieuwe Beloofde Land. 

Hoe zal dat er uitzien? Zijn er geen vragen die zich opdringen rond ons vroegere normaal? Was alle normaal wel zo normaal?

Zijn er na onze  woestijntocht misschien aanwijzingen om het anders aan te pakken? Of gaan we gewoon over tot de orde van de dag  en blijft alles zoals het was? 

Zijn er  misschien  nieuwe ijkpunten waar we rekening moeten mee houden, waar we ons moeten op richten?

Kan duurzaamheid misschien een grotere inpakt krijgen? En hoe zullen  wij omgaan   met het klimaat? 0nze ecologische voetafdruk wat afschrapen? En wat met de kloof tussen arm en rijk?  De zuinige omgang met onze natuurlijke grondstoffen? 

Als na de Covidwoestijn het Beloofde Land ons wacht, dan staat er ons genoeg  te doen. Ons werken aan een vernieuwde samenleving kan uitgroeien tot een echte Pasen: Chistus is waarlijk verrezen, Hij leeft! 

Dit Pasen kan een  opstanding worden: een vernieuwde samenleving als wij de weg volgen van Jezus, zoals Hij die uitgetekend heeft in de Bergrede en zoals Johannes het weergeeft in zijn hogepriesterlijk gebed:  opdat allen één  zijn, Vader, zoals Gij in Mij en Ik in U. Ook in deze tijd laat God zijn volk niet los. Covid liet ons een omweg door de woestijn maken: elke moeilijke periode biedt ook  kansen voor vernieuwing. Het gaat er om  de tekenen van de tijd te kunnen lezen: dan wordt het een Pasen voor onze tijd!

 

Bert Taymans

 

 

16739
TodayToday32
YesterdayYesterday71
This_WeekThis_Week501
This_MonthThis_Month1769
All_DaysAll_Days16739