Artikelindex

 

 

 

EENENTWINTIGSTE ZONDAG doorheen het JAAR

Een keuze maken ? Allemaal goed en wel, maar in heel belangrijke zaken hebben wij geen keuze. De eeuw, de tijd, de plaats waar wij zijn geboren:geen keuze. Het noordelijk of zuidelijk halfrond :geen keuze.  Onze ouders, de sociale achtergrond:  geen keuze. We kiezen zelfs ons eigen lichaam niet, het instrument waarmee wij het zullen moeten doen: geen keuze. Onze keuze is wel heel beperkt. Wij krijgen wel de kaarten, die wij niet gekozen hebben, maar we moeten er wel mee spelen. De kaarten trekken moeten wij zelf doen. Pas  daar begint onze vrije keuze.  Eén van die kaarten die wij zelf mogen trekken -misschien wel de belangrijkste-is het godsgeloof. Vroeger was die keuze ook vooraf bepaald. Het gezin en de samenleving maakten het geloof vanzelfsprekend. “We zijn zo opgevoed klonk het”. Nu is het andersom. Velen hebben de kerk verlaten. En waarom?  In het boek van de kardinaal heb ik gelezen dat de boodschap van de kerk te veel toegespitst was op geboden en verboden, haar boodschap paste niet meer in de realiteit van het dagelijks leven van de mensen. Het was te weinig een boodschap van barmhartigheid. Komt daar bij: omwille van de hypocriete houding van enkele kerkleiders, is de terechte kritiek op de kerk toegenomen, en is de sociale druk om naar de kerk te gaan,  omgedraaid,  naar een sociale druk om niet meer naar de kerk te gaan. Voor anderen beantwoordde de kerk en de godsdienst niet meer aan hun verwachtingen: ze hoopten in de kerk van bepaalde voordelen te kunnen genieten:  b.v. carrière maken. De kerk diende hun eigenbelang niet meer.Toen was hun redenering kort door de bocht : waartoe dient de kerk dan nog?
We zullen onszelf wel redden. Het is belangrijk te weten hoe Jezus reageert op die kerkverlating? Zegt Hij b.v. “trap het dan maar af, salut  Wanneer Jezus voelt dat zijn twaalf beste vrienden beginnen te twijfelen over zijn doen en laten, heeft Jezus het even moeilijk. Hij vraagt  hen met verdriet en angst in zijn stem: “Wil ook jullie soms weggaan”? Dit is één van de mooiste woorden van Jezus : “Wilt ook jullie soms weggaan”? Hiermee bevestigt Jezus de ontastbare vrijheid van ieder mens om te geloven, of niet te geloven. De vrijheid die Jezus zijn leerlingen aanreikt om tot een persoonlijke beslissing te komen, doet het beste in het hart van Petrus naar boven komen.  Aan zoveel belangloze liefde van Jezus,  kan Petrus niet weerstaan en hij zegt : “Heer naar wie zouden wij gaan, Gij hebt woorden die ons doen leven, zelfs eeuwig zullen doen leven”?   Op dat moment voel je de intense vriendschap van de leerling voor zijn Meester. En wat ons betreft vandaag: wij geloven niet alleen omdat wij zo opgevoed zijn. Wij geloven niet langer om aan te leunen bij de maatschappelijke invloed van de kerk. Maar wij geloven:

- Sommigen  geloven, omdat wij met Jezus, als Emmaüs-ganger en vriend, samen op weg zijn.

- Anderen geloven: Wij ervaren dat met liefdevol dienstbaar te zijn,  zoals Jezus, wij  betere mensen worden. 

Lieve mensen, de woorden van Jezus zijn woorden om van te leven, om een gelukkig mens te worden, en om als gelukkige mensen te kunnen samenleven Ik wens ons allen, trouw en volharding in het geloof om vol te houden. En laten we met Petrus herhalen: “Heer naar wie zouden wij gaan, Gij hebt woorden, die kunnen doen leven, zelfs eeuwig kunnen  doen leven.”    

 

Pater Stan

 

 

7101
TodayToday19
YesterdayYesterday57
This_WeekThis_Week19
This_MonthThis_Month1589
All_DaysAll_Days7101