Wie kan er zonder symbolen?
Niemand. Onwillekeurig gebruiken wij symbolen op ons werk, in ons leven, ja zelfs bij onze ontspanning. Een handdruk, een kus, een icoon op ons computerscherm, lichaamstaal, verkeersborden, pictogrammen op vliegvelden enz.
De mens communiceert met meer dan alleen de woorden en de taal. Wij staan ook met elkaar in verbinding via tekens die afgesproken zijn tussen mensen, of die zo gegroeid zijn.
Symbolen zijn bijzondere tekens, die een diepere laag willen aanduiden in het menselijk bestaan. Zo is een kus niet zo maar een teken maar een symbool. De kus, mits gemeend en oprecht, is een uitdrukking van een indruk die vraagt om een herdruk. Zij neemt de mens aan de
hand, naar een diepere laag van ons leven, denken en voelen
Bij alle 7 sacramenten is sprake van symbolen die verwijzen naar een diepere werkelijkheid.
Bij de doop het gezegende water en de gewijde olie. Beiden drukken uit: God legt zijn leven op( in) de mens die gedoopt wordt. Water is leven, olie is gezonden worden.
Bij het vormsel de handoplegging en zalving met gewijde olie( Chrisma) Mens je ontvangt de opdracht om aan de slag te gaan met je leven, God geeft je een eeuwig durend merkteken.
De eucharistie gebruikt brood en wijn, die door de consecratiewoorden van de priester veranderen in het Lichaam en Bloed van de levende Heer. Voedsel voor elke dag, wordt voedsel voor eeuwig leven.
Bij het huwelijk geven man en vrouw elkaar het ja- woord: Ik ben er voor jou. De ring, rond zonder einde is teken van de liefde en van de liefde van God voor ons: een eeuwig durend JA.
Priesterschap met de handoplegging door de bisschop en aanwezige priesters en daarna de zalving van de handen van de wijdeling en de bekleding met de gewaden en de overdracht van Bijbel, kelk en hostieschaal, zijn sprekend voor wat hier wordt aangeduid: priester ben je, door God uitgekozen, om het werk, namens Hem te doen.
Bij de biecht is het uitspreken van wat je op je hart hebt, daarna de kwijtschelding door de priester en het teken dat je het meent (de penitentie) het sprekend gebeuren, dat je afstand neemt van het oude leven en opnieuw herboren wilt zijn door Gods liefde en kracht.
Begin opnieuw is de boodschap die je meekrijgt.
Bij de ziekenzalving worden hoofd en handen gezalfd, als teken dat je leven aan God toebehoord. In zijn hand is je leven veilig, al ben je nog zo ziek. Geestelijk sterk mag je staan door Gods genade en het ondersteunend gebed van de geloofsgemeenschap.
In de symbolen zien wij gewone dagelijkse dingen, of elementen uit de natuur die opgenomen worden en duiders worden van een andere werkelijkheid. Water, zo gewoon, wordt bij het dopen, teken van leven, eeuwig leven. Olie, geperst uit een olijf, wordt zalf die doordringt in de huid en de mens laat voelen: Gods aanwezigheid en nabijheid.
Hopelijk verliezen wij de symboolgevoeligheid niet, maar gaan wij ons er steeds meer in verdiepen.